Potworne rękodzieło w szkolnej ławce.

Jak wiadomo - szewc bez butów chodzi i moje dziecko dłuuuuugo czekało na obiecany notes z potworkami (aż wstyd powiedzieć jak długo). Trochę zniechęcała mnie myśl, że mój komputerowy dwunastolatek wytęskniony notes odłoży skrzętnie na półkę "bo taki fajny i szkoda". Poza tym,  co on miałby w nim zapisywać? Przyznam, że jest z pokolenia, które papier uważa za anachronizm. Aż wpadłam na pomysł - że jak dostanie zeszyt do ulubionego przedmiotu, to na pewno nie będzie się z nim rozstawał. I tak się też stało - jak widać na zdjęciach - zeszyt nie próżnuje, do sesji fotograficznej musiałam go wydobywać ze szkolnego plecaka :) I w końcu mój mały geniusz matematyczny jest usatysfakcjonowany.